فروشگاه

فروشگاه اینترنتی

فروشگاه

فروشگاه اینترنتی

تصاویر چاپگر لیزری سامسونگ از جنس مقوا !

صاویر چاپگر لیزری سامسونگ از جنس مقوا !

مجموعه: اختراعات جدید


تصاویر چاپگر لیزری سامسونگ از جنس مقوا !
محقق موفق به ساخت یک چاپگر دوستدار محیط زیست با الهام از هنر اوریگامی و از یک تکه بسیار مقاوم مقوای بازیافتی شدند.

برای ساخت بدنه اصلی چاپگر تاشوی اوریگامی (Origami) به جای پلاستیک، از مقوای بازیافتی استفاده شده است که پس از خراب شدن، مجددا قابل بازیافت خواهد بود.


طراحی بدنه خارجی این چاپگر لیزری از هنر اوریگامی (کاغذ و تا) الهام گرفته شده است و یک تکه بسیار مقاوم مقوای بازیافتی پس از برش خوردن و تا زدن، به یک شکل چاپگر تبدیل می‌شود و دستگاه اصلی چاپگر لیزری درون این بدنه مقوایی قرار دارد.
پوشش خارجی چاپگر فاقد پلاستیک است، اما برای حفظ دوام دستگاه در بخش داخلی از پلاستیک مقاوم و لولا استفاده شده است؛ در بخش داخلی نیز قطعات پلاستیکی و الکترونیکی شامل فلز و عناصر کمیاب بر روی زمین بکار رفته است.


 چاپگر اوریگامی در کنار چاپگرهای Clip و Mate بعنوان سه طرح برتر در جایزه بین المللی طراحی 2013 انتخاب شده‌اند؛ این طرح‌ها اقدام به ساده‌سازی فرآیند تولید و کاهش هزینه‌های ساخت در یک روش خلاقانه و منحصر به فرد کرده‌اند.
سامسونگ به عنوان سازنده، هنوز زمان مشخصی را برای تولید تجاری چاپگر اوریگامی اعلام نکرده است.

منبع:konjkav.com

مساله توهم و رویای عثمانی در سریال‌های ترکیه

مساله توهم و رویای عثمانی در سریال‌های ترکیه

روزنامه جام جم: تجزیه امپراتوری عثمانی در پی شکست در جنگ جهانی اول باعث شد این امپراتوری کم‌کم روند اضمحلال خود را طی کند؛ اتفاقی که بخشی از جامعه به‌شدت ملی‌گرای ترکیه نتوانسته هنوز آن را با خود حل کند و سعی می‌کند بازتاب این ناباوری را در محصولات هنری و به‌خصوص سریال‌های ترک به نمایش بگذارد. تلاش‌ها برای زنده کردن ترکیه با شکوه دوره عثمانی در واقع به رویایی بدل شده که دولتمردان ترکیه این روز‌ها برای رسیدن به آن سخت در تلاش و تکاپو هستند.

هر چند این تلاش‌ها از سال‌ها قبل شروع شده، اما این روز‌ها شکل علنی‌تری به خود گرفته و حتی در قالب تلاش‌ها برای تمرکز روی خوشنویسی و دیگر هنر‌های اسلامی که در زمان عثمانی میان ترکان معمول بوده‌اند، دیده می‌شود. بیش از هر چیز، اما این روز‌ها و سال‌ها سریال‌های ترک سعی کرده‌اند در این‌باره حرف بزنند. سریال‌هایی که جدای از ابعاد اقتصادی و صدور نگاه فرهنگی ترکیه، سراغ تاریخ رفته‌اند و درست مانند تولیدات آمریکایی درتلاشند روایت مدنظر خود را که در موارد بسیاری هم جعلی است، روایت کنند.

سریال‌سازی با چاشنی اقتصاد و تاریخ

ترکیه بعد از آمریکا دومین صادرکننده سریال‌های تلویزیونی در جهان است، تا حدی که طبق آمار‌های اعلام شده در سال‌های اخیر درآمد سالانه از محل صادرات سریال‌هایش ۲۰۰ میلیون دلار بوده و مشغول برنامه‌ریزی است تا این مبلغ را در سال ۲۰۲۳ به دو میلیارد دلار در سال برساند؛ رقمی که با توجه به اقبال جهانی سریال‌های ترکی عجیب و دور از انتظار به نظر نمی‌رسد. بنا به اعلام وزارت تجارت ترکیه، سریال‌های ترکی در بیش از ۱۴۶ کشور جهان به فروش می‌رسد و در این مناطق به‌طور میانگین سالانه حدود ۶۰۰۰ ساعت سریال ترکی پخش می‌شود.

سریال‌سازان و تاریخ

مضمون اصلی این سریال‌ها طی یک دهه گذشته همواره در ایران مورد نقد قرار گرفتند و البته مخاطب هم داشتند و دارند، اما در میان تولیدات مختلف و این تلاش‌های سریال‌سازی برخی آثار مورد توجه بسیاری قرار گرفته‌اند. «حریم سلطان» یا «سده باشکوه» را می‌توان نمونه بارز سریال‌های تاریخی ترکیه دانست که در ایران و دیگر کشور‌ها هم مورد توجه قرار گرفت. داستان فیلم زندگی سلطان سلیمان را روایت می‌کرد و زمان پخش در ۴۳‌کشور جهان روی آنتن رفت و بیش از ۲۰۰ میلیون بیننده را به خود جذب کرد.

البته این سریال در زمان پخش خود مورد انتقاد قرار گرفت و شورای عالی رادیو و تلویزیون ترکیه ادعا کرد بیش از ۷۰ هزار شکایت درباره این سریال دریافت کرده. رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور فعلی ترکیه هم که آن زمان نخست‌وزیر بود، این سریال را به‌دلیل «بد جلوه دادن تاریخ ترکیه به نسل جوان» کشور محکوم کرد. روند ساخت سریال‌های تاریخی که قهرمان‌های اصلی آن‌ها شاهان عثمانی هستند ادامه پیدا کرد، قیام، مؤسس: عثمانی، معاد، تو کشور من هستی، سلطان قلب من، ظهور امپراتوری‌ها و حالا هم سریال پایتخت عبدالحمید از جمله تلاش‌های دیده شده سریال‌سازان ترک برای احیای تاریخ به‌زعم ترکان باشکوه این کشور در دوره عثمانی است.

در این تلاش‌ها بار‌ها دیده شده که کشور‌های همسایه و به‌خصوص ایران مورد هجمه‌هایی قرار گرفته‌اند. برای مثال در «سرزمین عثمانی‌ها» شاهدیم که چهره‌ای عادل از جمال پاشا ساخته می‌شود، او قصد دارد اعراب را به سمت دموکراسی هدایت کند یا در بخش‌های دیگری از آن می‌بینیم «سلطان احمد» پادشاه عثمانی تلاش می‌کند عدالت را در سرزمین عثمانی‌ها برقرار و زندگی راحتی را ایجاد کند، اما بدون اطلاع، جوانی مریض را به ریاست دستگاه امنیتی خود گماشته‌است.

این جوان مریض کسی جز «قاسم آغا» نیست که همراه خواهرش از سوی شاه ایران مامور هستند سلطان عثمانی را از تخت به زیر بکشند یا کاری کنند سلاطین بعدی عثمانی از نسل او نباشند. آخرین سریالی هم که از آن نام بردیم یعنی پایتخت عبدالحمید درباره زندگی «عبدالحمید»، یکی از آخرین پادشاهان عثمانی است که دوران سلطنت او همراه با اتفاقات مهم تاریخی از جمله شروع نفوذ صهیونیست‌ها در سرزمین فلسطین است.

از زبان سلطان عبدالحمید دیالوگی بسیار تند و جنگ‌طلبانه علیه ایران مطرح می‌شود، سریالی که البته گفته می‌شود اردوغان رئیس‌جمهور ترکیه هم علاقه بسیاری به آن دارد. در بخشی از این سریال از زبان عبدالحمید این طور بیان می‌شود: «آذربایجان در قلب و اندیشه ماست! تبریز، ارومیه و سلماس شهر‌های ترکان هستند! ما این شهر‌ها را در هر زمانی می‌خواهیم! ممکن است وظیفه آن‌ها (ایرانی‌ها) ندادن باشد، اما وظیفه ما خواستن و گرفتن این مناطق است، شاید امروز نه، ولی روزی خواهد آمد که در تبریز پرچم ترک برافراشته خواهدشد.»

این ابراز علاقه‌ها که در سریال «حریم سلطان» هم مطرح شده‌بود، برای مردم ایران کاملا ساختگی است؛ چرا که سلطان سلیمان به ایران حمله می‌کند و با وجود پیروزی در نبرد چالدران و تهدید مردم تبریز به کشتار، حتی پنج روز هم نتوانست در تبریز بماند و فرار کرد. اتفاقی که باعث شد شاه طهماسب صفوی در نامه به سلطان سلیمان عثمانی بنویسد: «تو را ندامت گرفته در نصف شب از حوالی تبریز فرار نموده به حال سگان هر دو منزل یکی کرده خود را به حوالی وان رسانیدی و هر یک از لشکر نکبت اثر تو به راهی می‌گریختند...»

رویای احیای عثمانی

جان کلام این‌که سریال‌های تاریخی ترک بدل شده‌اند به ابزاری برای بیان اندیشه‌های موسوم به نو عثمانی‌گری، اندیشه‌هایی که این بار و در اقامه نماز جمعه در ایاصوفیه از زبان امام جماعت به پدر ساخت ترکیه مدرن یعنی آتاترک هم رحم نکردند و به او تاختند. اندیشه احیای عثمانی باشکوه در فیلم‌ها و سریال‌ها می‌تواند ذهن مردم دنیا را تحت تاثیر خود قرار دهد، چرا که کمتر کسی سراغ تاریخ می‌رود و از کشتارها، قتل عام‌ها و نسل‌کشی‌های حکومتی می‌خواند که یک قرن پیش پرونده‌اش بسته شده‌است.

شاید کمتر کسی سراغ کتاب استانبول اورهان پاموک برود و روایت‌های آغازین او از استانبول پس از عثمانی را مرور کند، شهری مغموم و دود زده، سیاه و بی‌رنگ که کم‌کم جان گرفته و یکی از قطب‌های گردشگری جهان شده‌است. حالا، اما رویای احیای عثمانی به‌عنوان یک حکومت مسلمان ظاهرا هدف مهمی برای دولت ترکیه است و فراموش کرده هر حکومتی که می‌رود، حتما به انحطاط رسیده که فروپاشی را تجربه کرده‌است، که اگر هم هدف احیای شکوه آن باشد طبعا این اتفاق از مسیر تندی با همسایه‌ها و بیان دیالوگ‌هایی برای زیر سوال بردن تمامیت ارضی آن‌ها نمی‌گذرد. شاید بهتر باشد سریال سازان ترک یک امروز را بروند سراغ تاریخ کشورشان در عصر عثمانی و دلایل زوال و انحطاط این امپراتوری را بررسی کنند، شاید با آگاهی بیشتر از آنچه گذشته، جعلیات تاریخی شان در سریال‌ها دست‌کم معقول‌تر شوند.

کشورگشایی تـوهمی با دیالوگ جعلی

سیدکریم محمدی: اخیرا سریالی با عنوان «پایتخت» از شبکه «TRT» ترکیه پخش می‌شود که در یکی از قسمت‌هایش دیالوگی جعلی منصوب به «سلطان عبدالحمید» سی وچهارمین سلطان عثمانی پخش شده است. او می‌گوید تبریز، ارومیه و سلماس شهر‌های ما هستند. این در حالی است که ایده‌هایی مبتنی بر نوعثمانی‌گری نیز در ترکیه ترویج می‌شوند و از جمله رئیس‌جمهور ترکیه تلویحا بر آن صحه گذاشته است.

این موضوع جدیدی نیست؛ زمامداران ترکیه در گذشته هم چشم طمع به شهر‌های شمال غربی ایران داشته‌اند و در دوره شاه‌اسماعیل هم سلاطین عثمانی تا تبریز لشکرکشی و آنجا را اشغال کردند، ولی با مقاومت سلحشورانه مردم تبریز و شهر‌های دیگر، حضور اشغالگرایانه آنان چند روزی بیشتر به طول نینجامید و ایران را ترک کردند. چندی پیش به باکو سفر کرده بودم و در تلویزیون رسمی و دولتی جمهوری آذربایجان، مقامی دولتی را می‌دیدم که علنا تاریخ را تحریف می‌کرد و می‌گفت آذربایجان ایران، متعلق به جمهوری آذربایجان بوده و ایران آنجا را اشغال کرده و به سرحدات خود افزوده است.

واقعیت ثبت‌شده در کتب معتبر تاریخی دنیا این است که در دوره قاجار که جنگ بین ایران و روسیه واقع شده و ایران شکست‌خورده و طی پیمان‌نامه‌ای جمهوری فعلی آذربایجان را که در قلمرو ایران بوده به روسیه بخشیده‌اند. دولت‌ها برای ایجاد غرور ملی و افتخار کاذب بعضا تاریخ را تحریف می‌کنند که البته مصرف داخلی دارد. حال مشخص نیست که سلطان عبدالحمید، سلطان عثمانی واقعا این مطلب را گفته است یا نه؟ اگر گفته باشد بعید نیست چنان که ذکر شد آنان همیشه در طول تاریخ چشم طمع به شهر‌های زرخیز ایران داشته‌اند و اگر نگفته باشد پخش دیالوگ جعلی منصوب به سلطان عثمانی محصول اتاق فکر نوعثمانی‌گری مستقر در ترکیه است که قصد احیای امپراتوری سلاطین عثمانی را دارد.

طبیعی است وقتی در ترکیه زمامداری به مدت طولانی در مسند قدرت می‌تازد توهم خدایگانی و ظل‌اللهی پیدا می‌کند و به قلمرو سرحدات فعلی خود اکتفا نمی‌کند و با تحریف تاریخ و برای مصرف داخلی سعی در ایجاد غرور کاذب ملی می‌کند و این آفتی است که گریبانگیر مردم کشوری همانند ترکیه است که چندصدایی را بر‌نمی‌تابد و برای توجیه عملکرد یک‌جانبه‌گرایانه و مستبدانه در حوزه سیاسی با حمایت از اینچنین دیالوگ‌های تحریف‌شده‌ای به ضعف‌های خود سرپوش می‌گذارد.

بیراهه نیست که آنان بدانند ایران کشوری است که در طول تاریخ، مستعمره هیچ کشوری نبوده و به لحاظ حس میهن‌پرستی و مقاومت سلحشورانه مردم در برابر متجاوزین هرگز به اشغال طولانی‌مدت کشوری درنیامده است. از آن جمله است مقاومت مثال‌زدنی مردم تبریز در غائله اشغال آذربایجان توسط روسیه به رهبری سردارخان سردار ملی و باقرخان سالار ملی، مقاومت قهرمانانه مردم خرمشهر در برابر دشمن بعثی در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران و دفع شر متجاوزان دیگر توسط استعمار پیر بریتانیا، پرتغال و... در جنوب ایران به رهبری رئیسعلی دلواری و دفع تجاوز روسیه در شمال کشور به رهبری میرزاکوچک‌خان جنگلی و ده‌ها مورد دیگر که همگی در برابر مقاومت ایران عقب‌نشینی کرده‌اند. حال دیگر قرن بیست‌و‌یکم و عصر انفجار اطلاعات و فناوری و تکنولوژی عظیم رسانه‌ای، ارتباطاتی و دیجیتالی است.


دیگر عصر لشکرکشی و تجاوز به مرز‌ها و تفکر اشغال شهر‌های کشور همسایه را به مالکیت فرضی و توهمی خود درآوردن، اعتبار و حیثیت و آبرو برای زمامدار ایجاد نمی‌کند، زیرا برای بخش وسیعی از مردم ترکیه نیز این‌گونه دیالوگ‌ها مضحک بوده و طنزی بیش نیست. شایسته است این‌گونه زمامداران به‌جای ایجاد غرور کاذب ملی برای مصرف داخلی، به فکر آزادی‌های سیاسی مردم خود باشند و چندصدایی در جامعه را برتابند که ایجاد دموکراسی واقعی برای مردم خود مفیدتر از کشورگشایی توهمی است. وقتی کشوری، برخی قومیت‌های خود را تروریست می‌خواند، چگونه می‌تواند بگوید فلان شهر‌ها در کشور همسایه، شهر‌های ما هستند؟

صلاح زمامدارانی که اقتدارگرایانه برخورد می‌کنند در این است که تا دیر نشده به خود آیند و در گذشته خود تأمل کنند.

جک J۴ به فهرست خودرو‌های داخلی اضافه می‌شود

جک J۴ به فهرست خودرو‌های داخلی اضافه می‌شود


برترین‌ها: هفته گذشته در خبری غیر منتظره، واحد روابط عمومی کرمان موتور اعلام کرد که در راستای سیاست‌های کلی دولت در سال جهش تولید، بزرگترین قرارداد ساخت داخل قطعات برای تولید موتور محصول J۴ شرکت کرمان موتور با یک شرکت دانش‌بنیان داخلی به ارزش بیش از دوازده هزار میلیارد ریال به امضاء رسید.

بر اساس برنامه‌های اعلام شده قبلی و با سرمایه گذاری بیش از هشت هزار میلیارد ریالی انجام شده میزان ساخت داخل این محصول تا پایان سال به بیش از ۵۰ درصد و در پایان سه ماهه اول سال آینده به ۷۰ درصد خواهد رسید. با امضاء قرارداد فوق و برنامه زمانبندی ارائه شده از طرف تولید کننده در سه ماهه چهارم سال آینده، موتور این خودرو نیز تولید داخل خواهد شد که در نتیجه آن میزان ساخت داخل خودروی J۴ از مرز ۸۰ درصد عبور خواهد کرد.

نام اصلی این خودرو در بازار‌های جهان بخصوص کشور چین Heyue A۳۰ است، ولی بعد‌ها نام آن به جک J۴ یا JAC J۴ تغییر یافت. جک J۴ یک سودان خانوادگی که طراحی آن توسط جیانهایوی طراح و شخصی که پلت فرم نسل دوم JAC برای خودرو‌های جمع و جور طراحی کرد، طراحی شده است.

طراحی ظاهری و بدنه جک جی۴

در نگاه اول، نمای ظاهری جک جی ۴ به اندازه برادر بزرگتر خود یعنی مدل جی ۵ چندان جذاب، هماهنگ و زیبا به نظر نمی‌رسد. شاید شما هم مانند نگارنده در همان لحظات اولیه دیدار با جک جی ۴، به یاد هیوندای اکسنت به ویژه در نمای جانبی، افتاده باشید.

اگرچه هیچگونه شواهدی دال بر الگوبرداری از روی دست طراحان اکسنت فعلا در دسترس نیست. نمای روبه روی این خودرو از چراغ‌های برجسته با سایز مناسب و طراحی نسبتا ساده بهره می‌برد. گرافیک داخلی چراغ‌ها نیز حرفی برای گفتن نداشته و کاملا اقتصادی طراحی شده است.

فضای بین دو چراغ اصلی را جلوپنجره‌ای ذوزنقه فرم که مزین به نماد ستاره جک و سه نوار کرومی‌ست، پر نموده است. همچنین جای خالی چراغ‌های روشنایی در روز (دیلایت) کاملا در چهره جک جی ۴ احساس می‌شود.

محدوده مشکی رنگ نیمه پایینی سپر جلو شامل یک مجرای ورودی هوا با زمینه توری شکل است که توسط حاشیه‌های کرومی نسبت به جایگاه مه شکن‌ها، هایلایت شده است. در دو گوشه پایینی سپر نیز چراغ‌های دایره‌ای شکل مه‌شکن در جایگاه‌های مذکور جا خوش کرده‌اند.

خطوط حجمی زیادی در نمای روبرو به چشم نمی‌خورد؛ یک جفت از این خطوط در ادامه ستون‌های A بر روی درب کاپوت تا دو طرف جلو پنجره تداوم یافته‌اند. همچنین یک جفت چین خوردگی حجمی دیگر نیز از زیر چراغ‌های جلو به صورت قوس‌دار تا دو طرف مجرای ورودی هوا در ناحیه مشکی سپر امتداد داده شده‌اند.

در کل نمای روبروی جک j۴ بسیار ساده طراحی شده و می‌شود گفت که این خودرو آینه تمام نمای یک اتومبیل کوچک اقتصادی است.

همانطور که از ظواهر امر پیداست، قاعدتا نباید انتظار یک طراحی ظاهری هیجان انگیز از جک جی ۴ داشته باشید. نمای جانبی جک جی ۴ هم از این اصل مستثنی نیست. فریم پنجره‌ها تا حد ممکن طراحی ساده‌ای داشته و سطح زیرین آن‌ها به منظور افزایش جذابیت بصری به رنگ کروم در آمده است.

همچنین وجود یک لچکی در انتهای قاب شیشه‌های جانبی، از دیگر نکات قابل ذکر نمای کناری جک جی ۴ است. به جهت کاهش سادگی نمای کناری جک جی ۴ و افزایش حس جسارت در این بخش، یک خط شانه‌ای حجمی از انتهای چراغ عقب و در راستای دستگیره درب‌ها تا حوالی گلگیر جلو تداوم یافته است.

یک حجم منفی نیز در قسمت زیرین درب‌ها قابل مشاهده است که به طور کلی، تا حدی نمای کناری جک جی ۴ را از سادگی بیش از حد خارج نموده‌اند. سایز رینگ‌ها و چرخ‌ها تقریبا متناسب با ابعاد کلی بدنه این سدان کوچک است. همچنین آینه‌های جانبی نیز به چراغ راهنما مجهز شده و به صورت برقی قابل تا شدن هستند.

نمای پشت j۴ در مقایسه با چهره این خودرو از اِلمان‌های طراحی ساده‌تری برخوردار شده و حرفی چندانی برای گفتن ندارد. چراغ‌ها دارای فرم بیضی گونه هستند و توسط یک نوار کرومی در روی درب صندوق عقب به یکدیگر متصل شده‌اند.

سایز دهانه درب صندوق عقب کمی کوچک به نظر رسیده و ممکن است هنگام جا دادن لوازم حجیم اندکی دردسرساز باشد. همچنین دو چراغ مه شکن قرمز رنگ نیز در بخش تحتانی-کناری سپر عقب خودنمایی می‌کنند.

به طور کلی، همان گونه که از یک سدان کوچک اقتصادی انتظار داریم، طراحی ظاهری جک جی ۴ قطعا آنچنان هیجان انگیز و دلربا نیست، اما می‌تواند حداقل نیاز‌های زیبایی شناختی مشتریان و خانواده‌های ایرانی را برطرف نماید.


طراحی داخلی و کابین جک جی ۴

با ورود به کابین جک جی ۴، شاهد یک محیط به نسبت متقاعد کننده هستیم. طراحی کلی داشبورد همانند فضای بیرونی چندان شاخص و برجسته نیست، اما از نظر بصری دلنشین جلوه می‌کند.

فقدان صفحه نمایشگر لمسی که این روز‌ها تقریبا پای ثابت اکثر خودرو‌های چینی بازار شده است را می‌توان مهمترین نقیصه و کمبود کابین جی ۴ به حساب آورد. البته در برخی کشور‌های دیگر جی ۴ به همراه نمایشگر لمسی عرضه می‌شود که متاسفانه این امکان برای مشتریان ایرانی فراهم نشده است.

مجموعه‌ای از دکمه‌های مختلف مرتبط با کنترل سیستم صوتی، فلاشر و ... به همراه یک نمایشگر کوچک TFT در محدوده زیرین دریچه‌های میانی تهویه، جایگاه صفحه نمایشگر لمسی را به تسخیر خود درآورده‌اند.

این خودرو فاقد سیستم تهویه مطبوع اتوماتیک بوده و دکمه‌های چرخان کنترل سیستم تهویه در قسمت وسط کنسول میانی داشبورد حضور یافته‌اند. متریال استفاده شده در قسمت داشبورد و پنل درب‌ها از نوع پلاستیک خشک بوده که البته سر و صدای آنچنانی در هنگام فشرده شدن از خود بروز نمی‌دهند.

غربیلک فرمان چهره آشنایی داشته و مشابه انواع به کار رفته در مدل‌های جک جی ۵ و S۳ و S۵ است. قسمت نقره‌ای رنگ غربیلک فرمان به شکل بال پرنده بر جذابیت ظاهری آن افزوده است.

پنل کیلومتر شمار پشت غربیلک فرمان از پیکربندی بسیار ساده و سنتی برخوردار شده و یک صفحه نمایشگر کوچک (کامپیوتر سفری) فضای مابین دو نمایشگر سرعت و دور موتور را پر نموده است.

پنل درب‌ها نیز طراحی ساده‌ای داشته و بر روی قسمت بازویی آن‌ها از تزیینات کرومی به منظور افزایش جذابیت دیداری کابین بهره گرفته شده است.

در برخی تصاویر جک جی ۴ با تریم داخلی دو رنگ مشکی-کرم به ویژه در بخش داشبورد دیده شده است. اما تصاویری که تاکنون از جی ۴‌های کرمان موتور در معرض دید ما قرار گرفته است، تنها تریم داخلی مشکی رنگ به همراه سقف و ستون‌های کرم رنگ را از فضای داخلی جک جی ۴ نمایش گذاشته است.

همچنین با توجه به ابعاد بدنه جی ۴ افراد بلند قد به ویژه در صندلی‌های ردیف عقب با محدودیت‌هایی از نظر فضای سر و زانو مواجه خواهند بود. در عوض ردیف جلو فضای مناسب و راحتی را برای افراد بلند قد فراهم آورده است.

دید شیشه جلو در حد کافی ارزیابی می‌شود و آینه‌های جانبی کمترین نقاط کور را دارا هستند. همچنین به دلیل باریک بودن نسبی ستون‌های اتاق جی ۴ و سایز مناسب شیشه‌ها، به طور کلی دید کابین و نور ورودی به آن در سطح رضایتبخشی قرار دارد.

یکی از مهمترین نقاط قوت فضای داخلی جک جی ۴، گنجایش بالای صندوق عقب آن است. محفظه این بخش از جی ۴ دارای گنجایشی به حجم ۵۵۰ لیتر بوده و از این نظر می‌تواند نیاز‌های مسافرتی یک خانواده ایرانی را به خوبی پوشش دهد.

به طور کلی طراحی و کیفیت فضای داخلی جک جی ۴، با توجه به سگمنت این خودرو و همچنین بهای پرداختی در ازای آن، در سطح قابل قبولی بوده و به نظر نگارنده حتی می‌تواند بیشتر از شمایل بیرونی خودرو مورد پسند واقع گردد. همچنین ابعاد بدنه جک j۴ به شرح ذیل است:

طول: ۴۳۳۵ میلی‌متر، عرض: ۱۷۲۵ میلی‌متر، ارتفاع: ۱۵۰۵ میلی‌متر، فاصله دو محور: ۲۵۶۰ میلی‌متر


تجهیزات و امکانات

  • کیسه هوای راننده و سرنشین جلو
  • ترمز ضد قفل ABS
  • توزیع الکترونیکی نیروی ترمز EBD
  • کنترل فشار باد لاستیک‌ها TPMS
  • سیستم ضد سرقت
  • ریموت با کنترل از راه دور
  • قفل مرکزی + دزدگیر
  • قفل شدن اتوماتیک درب‌ها
  • سنسور پارک عقب
  • سنسور نور (Auto light)
  • چراغ‌های مه شکن جلو و عقب
  • تنظیم ارتفاع چراغ‌های جلو
  • چراغ‌های جلو مجهز به سیستم مشایعت تا درب منزل
  • ISOFIX
  • روکش صندلی چرم
  • شیشه‌های جانبی برقی
  • شیشه بالابر راننده با قابلیت باز شدن بصورت تک لمسی
  • آینه‌های جانبی برقی با گرمکن
  • چراغ راهنما بر روی آینه‌های جانبی
  • تنظیم دستی ارتفاع فرمان
  • کامپیوتر سفری
  • رادیو + CD + AUX + USB
  • ۶ عدد بلندگو
  • کنترل سیستم صوتی از روی فرمان
  • کروز کنترل

مشخصات فنی و قوای محرکه جک j۴

پیشرانه استفاده شده در خودروی جک جی ۴ برای ما ایرانی‌ها غریبه نیست چرا که پیش از این در محصولاتی نظیر جک اس ۳ و جک جی ۵ نیز استفاده شده است.

این پیشرانه یک موتور چهار سیلندر تنفس طبیعی به حجم ۱.۵ لیتر (۱۴۹۹ سی سی) است که قادر به تولید ۱۰۳ اسب بخار قدرت در دور موتور ۶۰۰۰rpm است. همچنین گشتاور حاصل از این پیشرانه معادل ۱۴۶ نیوتن متر عنوان شده که در دور موتور ۴۵۰۰ به اوج خود می‌رسد.

سیستم انتقال قدرت جک j۴ از جعبه دنده‌ای با مکانیزم ضریب متغیر پیوسته (CVT) بهره می‌گیرد و نیروی حاصل از پیشرانه را به چرخ‌های جلو منتقل می‌نماید.

سیستم فرمان برقی (EPS)، ترمز‌های دیسکی (جلو) و کاسه‌ای (عقب)، سیستم تعلیق مک فرسون (جلو) و تعلیق بازو جناغی (عقب)، از جمله دیگر مشخصه‌های فنی جی ۴ محسوب می‌شوند.

حجم مخزن سوخت جی ۴ معادل ۴۵ لیتر بوده و حداکثر سرعت آن نیز به ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. میزان مصرف سوخت جک جی ۴ برابر ۶.۳ لیتر بوده و شتاب صفر تا ۱۰۰ آن با توجه به مشخصه‌های فنی و وزن ۱۱۱۰ کیلوگرمی در حدود ۱۱-۱۲ ثانیه برآورد می‌شود.


قیمت و شرایط فروش جک j۴

جک جی ۴ در ابتدای حضور در بازار کشورمان با قیمتی در حدود ۶۷ میلیون تومان به صورت قطعی به دست خریداران می‌رسید، اما با توجه به مشکلات صنعت خودروسازی و نوسانات نرخ ارز در حال حاضر و در زمان نگارش این مطلب (مهر ماه ۹۹) قیمت این خودرو حدودا ۴۶۰ میلیون تومان است.


سیستم کند کننده ویدئو برای یادگیری مهارت های فیزیکی از راه رسید
پارچه های رصد کننده سلامت و قابل شارژ در زمان شستشو
نحوه تبدیل پاورپوینت به ورد
آموزش گذاشتن صدا بر روی همه اسلایدهای پاورپوینت
قسمت اول: آموزش گام به گام پاورپوینت (PowerPoint)
ادغام ویدئوهای یوتیوب در ارائه‌های پاورپوینت
جک J۴ به فهرست خودرو‌های داخلی اضافه می‌شود
موتور خودرو‌های ایرانی سه سیلندر می‌شود
رباتی که خودرو را به پارکینگ می‌برد+تصاویر

 

همه چیز در مورد سیستم فیلتراسیون آکواریوم آب شور
پنج تا از بهترین سینما خانگی هایی که دارای پخش کننده ی بلو ری هستند
آموزش پاورپوینت
بهترین راهنمای ردیاب خودرو
بهترین ردیاب خودرو برای شما کدام است؟
بهترین ردیاب ماهواره ای خودرو را با چه پارامترهایی انتخاب کنیم ؟
چطور یک پاورپوینت عالی برای ارائه تهیه کنیم؟
آموزش گام به گام ساخت پاورپوینت برای ارائه 

مشخصات نخستین خودرو شاسی‌بلند آفرودیِ سایپا

مشخصات نخستین خودرو شاسی‌بلند آفرودیِ سایپا


برترین‌ها: هفته گذشته مدیرعامل گروه خودروسازی سایپا خبر از آغاز پروژه تولید اولین خودروی شاسی بلند آفرودی کشور با نشان ایرانی داد و اعلام کرد که در راستای تداوم بخشی به برنامه‌های تحول گرایانه گروه خودروسازی سایپا، قرار است که محصول جدید گروه خودروسازی سایپا سال آینده به تولید انبوه رسیده و در دسترس مشتریان قرار گیرد.

اما با این حال آیا واقعا شاسی بلند جدید سایپا یک خودروی کاملا ایرانی است و می‌خواهد تحولی بزرگ در بازار خودروی کشور ایجاد کند یا کپی کاری دیگر از خودرو‌های چینی است که با کمی تغییرات قرار است به نام یک خودروی شاسی بلند ایرانی به بازار عرضه شود؟


فودای لندفورت، شاسی‌بلند جدید سایپا

حقیقت این است که خودروی شاسی بلند جدید سایپا که مدیرعامل این گروه خودروسازی بر روی آن مانور بسیار زیادی داده است، در واقع برگرفته از یک خودروی شاسی بلند چینی خواهد بود که حتی اسم آن هم تا به حال به گوشتان نخورده است، ولی می‌توان امیدوار بود که با تغییرات اختصاصی سایپا توسعه پیدا کرده و به بازار عرضه شود.

اینطور که مدیرعامل گروه خودروسازی سایپا می‌گوید، خودروی شاسی بلند جدید آنان با یک برند ایرانی و همچنین ویژگی‌های منحصر به فردی همچون سیستم انتقال قدرت چهارچرخ محرک و شاسی مستقل راه اندازی خواهد شد که می‌توان به عنوان یک خودروی شاسی بلند آفرودی بر روی آن حساب باز کرد.

در طراحی ظاهری، محصول جدید سایپا برگرفته از یک خودروی شاسی بلند چینی به نام فودای لندفورت است و ساخته شرکتی به نام گوانگ دونگ فودای خواهد بود که قطعا اسمی از آن به گوشتان نخورده است، اما حالا محصول این شرکت گمنام به کشور آورده شده تا با اعمال تغییراتی بر روی آن تبدیل به یک خودروی شاسی بلند آفرودی چهارچرخ محرک شود و در قالب یک برند ایرانی تحت عنوان تیوان از سوی زامیاد تولید و به بازار عرضه شود.

باتوجه به عکسی که روز گذشته از سوی سایپا ارائه شد، فاکتور‌های طراحی آن را با خودروی شاسی بلند چینی لندفورت تطبیق دادیم و جالب اینجاست که به یک نتیجه واحد رسیدیم و هر دو خودرو در طراحی ظاهری خود دقیقا شبیه یکدیگر هستند و باید دید که شرکت سایپا برای بخش فنی این خودرو چه خوابی دیده است و آیا به خوبی می‌تواند این خودروی شاسی بلند را به یک خودروی چهارچرخ محرک آفرودی تبدیل کند یا خیر!.


مشخصات فنی فودای لندفورت

طبیعتا سایپا پیشرانه مستقل و قدرتمندی برای این خودروی شاسی بلند نخواهد داشت و از همان گزینه‌هایی که بر روی لندفورت چینی وجود دازد استفاده خواهد کرد. در این خصوص شاسی بلند لندفورت سه پیشرانه مختلف دارد که یکی از آنان دیزلی بوده و بعید می‌دانیم که راهی بازار کشور شود و همچنین دو پیشرانه بنزینی که یکی از آنان دارای حجم ۲ لیتری و دیگری دارای حجم ۲.۴ لیتری خواهد بود.

در این بین پیشرانه ۲.۴ لیتری هوای مورد نیاز خود را به صورت تنفس طبیعی دریافت می‌کند و همین موضوع باعث شده تا خروجی قدرت کمتری در مقایسه با پیشرانه ۲ لیتری آن داشته باشد که به پرخوران‌های توربوشارژر مجهز شده است.

از آنجایی که شرکت‌های خودروساز داخلی پیشرانه‌های توربوشارژر را برای تولید خودرو‌های مونتاژی ترجیح می‌دهد، باید گفت که این خودروی شاسی بلند هم با پیشرانه ۲ لیتری توربوشارژر خود روانه بازار کشور خواهد شد.


دیگر تجهیزات و امکانات فودای لندفورت

البته هنوز اطلاعات دقیقی از این خودروی شاسی بلند ارائه نشده است و شرکت خودروسازی سایپا وعده داده طی روز‌های آینده جزییات بیشتری از این خودروی شاسی بلند خود ارائه خواهد کرد، اما تقریبا مطمئن هستیم که خودروی شاسی بلند مذکور با پیشرانه توربوشارژر ۲ لیتری پا به خیابان‌های کشور خواهد گذاشت

این خودرو به طور استاندارد نیروی خود را تنها به چرخ‌های جلو ارسال می‌کند، اما سایپا همانطور که وعده داده است این خودروی شاسی بلند را به همراه یک سیستم انتقال قدرت چهار چرخ محرک راه اندازی خواهد کرد که توانایی این خودرو در مسیر‌های آفرودی را به شدت افزایش خواهد داد.

این خودرو با مجهز شدن به سیستم انتقال قدرت چهارچرخ محرک، چیزی از یواز‌های روسی در بازار کشور کم نخواهد داشت و از آنجایی که این خودرو با آپشن‌های بیشتری هم در دسترس مشتریان قرار می‌گیرد، این انتظار وجود دارد که قیمت گذاری این خودروی شاسی بلند بیشتر از ۵۰۰ تا ۵۵۰ میلیون تومان باشد که همین محدوده قیمتی بخش زیادی از تقاضای جامعه را حذف خواهد کرد.

شاسی بلند مذکور احتمالا در ایران با امکاناتی نظیر سانروف برقی، چهار کیسه هوای ایمنی، سیستم‌های ABS و EBD، چراغ‌های هالوژن جلو، آینه‌های تاشو مجهز به گرمکن، صندلی ۶ حالته دستی و یا برقی قابل سفارش، نمایشگر ۸ اینچی لمسی مجهز به سیستم صوتی ۸ بلندگو، استارت دکمه ای، دوربین دید عقب، راهیاب ماهواره‌ای و برخی امکانات دیگر عرضه خواهد شد که پس از معرفی رسمی توسط سایپا، می‌توانیم به جزییات بیشتر آن دسترسی داشته باشیم.

در کشور چین خودروی شاسی بلند لندفورت بسته به نیاز مشتریان در دو نسخه ۵ سرنشین و ۷ سرنشین عرضه می‌شود و هر نسخه‌ای خریداری کنید، یک گیربکس دستی نصیبتان خواهد شد و این انتظار هم می‌رود که شرکت خودروسازی سایپا نیز شاسی بلند آفرودی مورد انتظار خود را با وجود پیشرفت سیستم انتقال قدرت با یک گیربکس دستی به کاربران عرضه کند، مگر اینکه هنگام معرفی رسمی این خودرو شاهد عرضه یک گیربکس اتوماتیک هم به مشتریان باشیم.

در پایان هرچه است، شاسی بلند افرودی جدید سایپا که مدیرعامل این شرکت به عنوان یک دستاورد بسیار بزرگ و مهم برای گروه خودروسازی سایپا از آن یاد می‌کند، کاملا یک خودروی بومی نیست و تنها یک خودروی چینی گمنام است که حالا پیشرفت‌هایی در بخش انتقال قدرت و یا شاسی مستقل آن صورت گرفته است تا قابلیت استفاده در مسیر‌های آفرودی را داشته باشد و باتوجه به شرایط کنونی بازار و همچنین برچسب چهار چرخ محرکی که بر روی آن زده می‌شود، بعید می‌دانیم که این شاسی بلند آفرودی با یک قیمت اقتصادی به بازار عرضه شده و در دسترس مشتریان قرار گیرد.

سوررئالیسم چیست و نقاشی سوررئال چه ویژگی‌هایی دارد؟

سوررئالیسم چیست و نقاشی سوررئال چه ویژگی‌هایی دارد؟


وب‌سایت ایوار - رضا‍ رجب پور: سوررئالیسم مکتبی است که به دنبال کشف ذهن ناخودآگاه انسان به‌عنوان روشی برای خلق اثر هنری می‌گردد. سالوادور دالی، پابلو پیکاسو و مایکل شُوال از مهم‌ترین نقاشان سبک سوررئالیسم هستند.

سوررئالیسم یا فراواقع‌گرایی چیزی فراتر از یک سبک هنری است؛ بلکه می‌توان آن را یک جنبش هنری نامید. برخلاف دیگر مکاتب هنری که از طریق موضوعات بصری، انتخاب رنگ‌ها یا تکنیک‌ها توصیف می‌شوند، تعریف هنر سوررئالیست کمی دشوارتر به نظر می‌رسد.

هنرمندان سوررئالیست نظیر خوان میرو، سالوادور دالی، پابلو پیکاسو یا مایکل شُوال و بسیاری دیگر، به دنبال کشف ذهن ناخودآگاه به‌عنوان شیوه‌ای برای خلق هنر بودند؛ نتیجه‌ی این تلاش‌ها منجر به خلق آثار رؤیایی و گاهی عجیب از طریق روش‌های متعدد بود. هسته‌ی اصلی سوررئالیسم بر به تصویر کشیدن عمیق‌ترین افکاری که به‌طور خودکار پدیدار می‌شوند تمرکز دارد. این فرآیند فکری برای خلق هنر «حرکت غیرارادی» نامیده می‌شود.

سوررئالیسم در طی سال‌ها منجر به خلق کلکسیون شگفت‌انگیزی از آثار هنری، از چشم‌انداز‌های افسانه‌ای و هنر چیدمان‌های عجیب‌وغریب گرفته تا تعاریفی مرموز از انسان و حیوانات، شده است.


سوررئالیسم چیست و چگونه به وجود آمد؟

شاعر فرانسوی، گیوم آپولینر (Guilliame Apollinaire)، اولین کسی بود که واژه‌ی سوررئال را در ارجاع به ایده‌ی یک واقعیت مستقل که «تحت نفوذ» واقعیت خودآگاه ما قرار دارد، خلق کرد.

اما جنبش سوررئالیست در سال ۱۹۲۴ و زمانی که شاعر فرانسوی، آندره برتون، کتاب خود با نام «بیانیه‌ی سوررئالیسم» را منتشر کرد، پا به جهان گذاشت. کتاب او تحت تأثیر نظریه‌ها و نوشته‌هایی در مورد ذهن ناخودآگاه از روانشناس مشهور، زیگموند فروید، مطالعات شگرف کارل یونگ و مکتب دادا (Dada) در اوایل قرن بیستم بود.

وقتی‌که سوررئالیسم به‌عنوان یک مکتب ادبی در آثار نظم و نثر برتون و دیگر شعرا رواج یافت، هنرمندان بصری نظیر جورجیو د کیریکو (Giorgio de Chirico)، پابلو پیکاسو، فرانسیس پیکابیا (Francis Picabia) و مارسل دوشان، سوررئالیسم را پذیرفتند و اثر جدید برتون در سال ۱۹۲۵ با عنوان «انقلاب سوررئالیستی» به رسمیت شناخته شد.


سوررئالیست‌های اولیه مرز‌های خودآگاهی و عقلانیت را به‌منظور آزادسازی ذهن ناخودآگاه به چالش کشیدند. برتون این گزاره را «واقعیت برتر» می‌نامد.

جنبه‌ی بنیادی مکتب سوررئالیست، روشی از بیان «حرکت غیرارادی» است که عمل ثبت و نگارش خودکار و سانسورنشده‌ی افکار و تصاویری که در ذهن یک هنرمند خلق می‌شوند را در برمی‌گیرد. آثار سوررئالیستی با تمرکز بر دستیابی به فرآیند‌های فکری غیرارادی و تفسیر رؤیاها، محدود به یک سبک یا تکنیک هنری خاص نمی‌شوند.

در تمام دهه‌ی ۱۹۲۰، هنرمندان بصری به دنبال کشف مفاهیم سوررئالیستی در هنر بودند و آزادی کامل خلاقیت را جست‌وجو می‌کردند. اولین نمایشگاه سوررئالیسم با عنوان «نقاشی سوررئالیستی» در سال ۱۹۲۵ در گالری پیر (Pierre) در پاریس برگزار شد؛ این نمایشگاه نقش مهمی در شکل‌گیری جنبه‌ی بصری این جنبش داشت.


اگرچه مکتب سوررئالیست در اروپا با شروع جنگ جهانی دوم دچار پراکندگی شد، اما بسیاری از هنرمندان سوررئالیست به آمریکا مهاجرت کردند و این هنر را در آنجا شکوفا ساختند؛ سوررئالیسم بصری در آمریکا و تحت نفوذ هنرمندان نامدار در سراسر قرن بیستم شکل گرفت.


تکنیک‌های هنری در هنر سوررئالیست

ازآنجایی‌که تأکید فراوانی بر آزادی خلاقیت وجود دارد، تکنیک‌های هنری در آثار هنری سوررئالیست بسیار متعدد هستند. بااین‌حال، ازآنجایی‌که به تصویر کشیدن آثار رؤیایی در هنر سوررئالیست بسیار شایع است، شماری از تکنیک‌ها از سوی نقاشان سوررئالیست به‌منظور کمک به ثبت افکار ذهن ناخودآگاه خلق شدند.

تکنیک‌های فروتاژ (فن مالیدن یک مداد نقاشی نرم بر روی یک صفحه‌ی دارای بافت و تار و پود و بر جا گذاشتن آثاری از بافت کاغذ یا بوم) و گِرَتاژ (فن تراشیدن یک سطح نقاشی شده از بوم به‌منظور خلق یک بافت بصری) از روش‌هایی بودند که یک تصویر مختصر و ناتمام را خلق می‌کردند و بیننده را به کشف جزئیات پنهان در اثر وامی‌داشتند.


اما هنرمندان سوررئالیست خود را تنها به یک روش محدود نکردند. مجسمه‌ها، نقاشی‌ها، نقاشی چاپی، نقاشی‌های سیاه‌قلم، آثار ویدئویی و عکاسی و دیگر متد‌ها بخشی از هنر سوررئالیست دهه‌ی ۱۹۲۰ بودند و به نفوذ خود بر هنرمندان امروزیِ الهام گرفته از مکتب سوررئالیسم ادامه می‌دهند.

بسیاری از هنرمندان سبک سوررئالیست نیز اقدام به ترکیب سبک‌های مختلف هنری در یک اثر واحد کرده‌اند؛ آن‌ها در آثار خود به دنبال کشف وجود اشکال قابل‌شناسایی در کنار تصاویر نامفهوم و سیال برای هدایت ذهن بیننده، بدون فراهم آوردن تفاسیر موجز، هستند.

هدف اصلی هنرمندان سوررئالیست پذیرش حرکت غیرارادی و بیان افکار ناخودآگاه و تخیلات ذهن بود؛ امری که از سوی هر هنرمند به شکلی متفاوت تفسیر می‌شد.



هنرمندان سوررئالیست قرن بیستم و امروزی

سالوادور دالی یکی از اولین نام‌هایی است که به هنگام صحبت از هنرمندان سوررئالیست به ذهن‌ها خطور می‌کند. دالی نیز به‌مانند بسیاری از هنرمندان این مکتب، از روش‌های مختلفی نظیری نقاشی‌های سیاه‌قلم، نقاشی چاپی و نقاشی برای خلق رؤیا‌های خاص و تصاویر توهم‌آمیز خود استفاده می‌کرد.

برتون هنر دالی را به‌عنوان «یک اثر واپسگرایانه با نهایت افراط در خلقِ فرهنگ مدرن» توصیف می‌کند و به این موضوع اشاره دارد که سبک هنری رازآلودِ وی بینندگان را به کشف مفاهیم ادبی و مذهبی و سایر موضوعات ترغیب می‌کند.


دیگر نامِ آشنا که زمانی از سوی برتون به‌عنوان «سوررئالیست‌ترین فرد در میان ما» یاد می‌شد، خوان میرو است. اگرچه میرو خود را یک سوررئالیست نمی‌داند، اما او بدون شک بسیاری از آثار خود را تحت نفوذ این مکتب خلق کرده است.

میرو به خاطر آثار خلق‌شده‌ی خود با استفاده از انواع روش‌ها مشهور بود و نقاشی‌های وی از هنر فولکلور منطقه‌ی کاتالان و هنر کودکان الهام می‌گرفت. او بر استفاده از رنگ‌های پرطراوت و اشکال نامفهوم به‌منظور تحریک احساسات و شگفت‌زده کردن مخاطب خود تأکید فراوان داشت.


هنرمند معاصر، مایکل شوال، نشان می‌دهد که چگونه مکتب سوررئالیسم در دهه‌ی ۱۹۲۰، هنر مدرن امروزی را با نقاشی‌های تخیلی و پوچ‌انگاری وی تحت تأثیر قرار داده است. نقاشی‌هایی که منجر به رشد محبوبیت این سبک در اوایل هزاره‌ی سوم شده است. شُوال نیز به‌مانند بسیاری از سوررئالیست‌های اولیه از موسیقی و شعر برای خلق اشیاء در نقاشی‌های مسحورکننده و اغلب استعاری خود استفاده می‌کند.

شوال می‌گوید: «پوچ‌انگاری نیز به‌مانند دیگر ژانرها، قوانین مختص به خود را دارد. اما این ژانر هر چیزی خارج از قوانین و مرز‌های عُرفی را در برمی‌گیرد. پوچ‌انگاری تلاشی برای درک زندگی ما به شیوه‌ای کامل صحیح است.»

دیگر جلوه‌ی مدرن در هنر سوررئالیست در آثار آناتول کراسنیانسکی (Anatole Krasnyansky) دیده می‌شود. اگرچه اساساً موفقیت وی به خاطر نقاشی‌های شگفت‌انگیز او از چشم‌انداز‌های معماری است، اما کراسنیانسکی پس از تماشای گروه موسیقی راکِ کیس (KISS)، سبک سوررئال را بهبود بخشید.

این تجربه‌ی حیرت‌انگیز، کراسنیانسکی را بر آن داشت تا احساسات خود را از طریق هنرش همراه با شخصیت‌های پوشیده و نامفهوم به تصویر بکشد؛ این سبک یادآور تمرکز بر ثبت خودکار افکاری بود که نقاشی‌های سوررئالیستی در دهه‌ی ۱۹۲۰ را شکل می‌دادند.

درحالی‌که اشکال کراسنیانسکی در نقاشی‌های وی عمده واضح و قابل‌تشخیص بودند، شخصیت‌های نامفهوم «یک چندگانگی از چهره‌ها» را به نمایش می‌گذاشتند؛ کراسنیانسکی می‌گوید این چندگانگی بیانگر چگونگی تطبیق و تغییر انسان در شرایط مختلف است.

درحالی‌که هنر سوررئالیست محدود به یک چهارچوب دقیقِ تعیین‌شده با فهرستی از مشترکات نمی‌شود، توجه آن بر حرکت غیرارادی و ذهن ناخودآگاهی متمرکز است که هنرمندان اولیه‌ی این سبک در دهه‌ی ۱۹۲۰ را ترغیب می‌کرد و همچنان آثار هنرمندان مدرن امروزی را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

سبک هنری سوررئالیست، از اشکال رنگارنگ و انتزاعی در نقاشی‌های سیاه‌قلم میرو گرفته تا نقاشی‌های رازآلود و مرکبِ کراسنیانسکی، تخیلات هنردوستان و کلکسیونر‌هایی از سراسر جهان را به خود جذب می‌کند.

منبع: parkwestgallery