ده کلید برای داشتن رابطه پاک میان همسران | ||||||||||||
مجموعه: رازهای موفقیت بگومگو در زندگی همه همسران تا حدی وجود دارد، اما آنچه رابطه را خراب میکند، نهفقط دعوا و مرافعه، بلکه تمسخر، تحقیر و توهیــن است. آنچه به رابطه مؤثر شمـا با همسرتان آسیب میزند، ژستهای خصمانــه، مشتهای گرهکـــرده و دندانهای به هم فشرده است. هربار که چنین اتفاقی میافتد، بیشتر احساس بیگانگی و جدایی میکنید و بر خشم، رنجش و سرخوردگی شما از همسر و زندگی مشترکتان افزوده میشود. تحقیر و توهین در رابطه زناشویی، عزتنفس همسران را از بین میبرد و حل مشترک مسائل را به امری تقریباً ناممکن بدل میکند. در مقابل، ارتباط پاک و مؤثر تقویتکننده عزتنفس است و فضایی امن برای گشودن گره مشکلات و رهایی از تنش به وجود میآورد. ارتباط پاک یعنی پذیرش مسئولیت حرف خود؛ یعنی صادق بودن و پرهیز از دروغ یا گفتن نیمی از حقیقت؛ یعنی کاملگفتن و پرهیز از ناگفتهگذاشتن تکههای مهمی از حرف؛ و مهمتر از همه، ارتباط پاک یعنی حامی بودن؛ تقویت صمیمیت و تفاهم بهجای دفاع و فاصلهگرفتن از یکدیگر. مهارتهای ارتباطی خوب، یکی از مهمتریـــن عوامـــل رضایتمندی و خشنودی همسران از روابــــط زناشـویی است. تحقیقات نشان داده است که وقتی به افراد متأهل روشهای برقراری ارتباط سازنده آموخته میشود، فشار خون آنها پایین میآید و رضایتمندی آنها از زندگی زناشوییشان افزایش مییابد. پژوهشهـــــا درباره همسران موفق و ناموفق نشان میدهد که چگونگی ارتباط، یکی از وجوه بسیار مهم در تمایز میان این دو گروه است؛ همسران موفق از صحبتکردن با هم احساس رضایت میکنند و میتوانند افکار و احساسات خود را با هم در میان بگذارند و یکدیگر را بفهمند و بدینسان صمیمیت میان خود را افزایش دهند، در حالی که همسران ناموفق از ارتباط خود رضایتی ندارند و تلاش آنان برای برقراری ارتباط به سوءتفاهم، تنش و درگیری میانجامد. بنابراین به نفع همسران است که هرچه زودتر مهارتهای ارتباطی مؤثر را بهعنوان عامل پیشگیریکننده از مشکلات زناشویی یاد بگیرند و منتظر نمانند تا بعد از فرو رفتن در بحران، به بهبود مهارت ارتباطی خود بپردازند. کلیدهای ارتباط پاک همسران پیروی از این رهنمودهای بنیادی سبب میشود ارتباط توهینآمیز را از رابطه زناشویی خود تقریباً بهطور کامل حذف کنید. طی این فرایند از میزان رنجش و عصبانیت شما در رابطهتان تا حد زیادی کاسته میشود. هنــــــگام گفتوگـــو با همسرتان از کلمـات دوپهلو و قضاوتگر استفاده نکنید. منظور تکهپرانی و متلکگویی است؛کلماتی که به همسرتان میفهماند ناقص و ناکامل است. «هیچ تلاشی نمیکنی… رفتارت بچهگانه است… بیفکرتر از تو ندیدم… حرف مفت میزنی… چرند نگو…» اینها کلماتی تهاجمیاند که تیشه به ریشه احساس ارزشمند بودن میزنند و این کلمات جایی در رابطه همسران دلسوز و بامحبت ندارند. برچسب کلی نزنید. برچسبهای کلی یعنی زیر سؤال بردن کل هویت همسر. کلماتی مثل «تنبل… بیعرضه… خودخواه… بیمصرف…» توجه داشته باشید که نوک پیکان حمله به سوی رفتار همسرتان نیست، بلکه متوجه شخصیت اوست. پیامی که این کلمات منتقل میکنند این است که همسرتان آدم بدی است، نه در این لحظه، بلکه همیشه. برچسبهای کلی در لحظهای که بر زبان جاری میشوند، صحیح و عادلانه به نظر میرسند؛ گویی تنبیه شایستهای هستند، اما نتیجه آنها از دست رفتن اعتماد و صمیمیت است و قطعاً ضربهای بزرگ بر روابط زناشویی شما وارد میکنند. از سرزنش کـــردن و اتهام زدن در قالب «تو» پیـــام بپرهیزید. «همیشه دیر به خانه میآیی… هیچوقت مرا با خودت جایی نمیبری… تمامکارها را گردن من میاندازی… هرگز نمیپرسی چه میخواهم… به کارت بیشتر از من علاقه داری…» عصاره «تو»ی پیام به زبان ساده این است: «من در رنجم و باعث آن تو هستی»؛ و همیشه این پیام ضمنی را در خود دارد: «چون این کار را با من کردی، آدم بد و ظالمی هستی». توجه کنید چگونه «تو» در این پیام در تضاد با «منِ» پیام قرار میگیرد. «منِ» پیام: وقتی نتوانستی خودت را به مهمانی عمویم برسانی، ناراحت شدم چون دوست داشتم، کنارم باشی. «تو» پیام: تو با نیامدنت به مهمانی منزل عمویم، خودت را خراب کردی. توجه کنید که در «من» پیام خبری از سرزنش و تحقیر وجود ندارد. گذشتههایی را که هرگز بازنمیگردد، مدام مرور نکنید. ارتباط پاک و سالم به مسئلهای میپردازد که در حال حاضر مطرح است در حالی که ارتباط توهینآمیز از گذشته استفاده میکند تا طرف مقابل را تحقیر کند. «تو هفته پیش و یک ماه قبل در خانه خواهرت این کار را با من کردی و تازه عید هم همین کار را کرده بودی.» پیام این است: «تو بدی، تو بدی، تو بدی. همیشه همین کار خطا را انجام دادهای و قرار هم نیست اوضاع بهبود یابد.» البته گاهی ممکن است با نگاه به گذشته استفاده مفید از آن کرده و بهعنوان تجربهای بزرگ آن را مرور کنید… اما اگر گذشتههای دور را معمولاً با این هدف زنده میکنید که از آن علیه همسرتان استفاده کنید، در واقع مدرک جمع میکنید تا بر جدیبودن تقصیرات همسرتان مهر تأیید بزنید. این قاعده کلی را آویزه گوش کنید: وقتی عصبانی هستید، هرگز گذشتههای دور را زنده نکنید. خشم باعث میشود از گذشته نه بهعنوان منبعی برای بهترکردن اوضاع کنونی، بلکه بهعنوان یک چماق استفاده کنید و خواسته یا ناخواسته رابطهتان را خدشهدار کنید. همسرتان را با دیگران مقایسه نکنید. ارتباط پاک باعث میشود همسرتان در مورد خودش احساس خوبی پیدا کند. این نوع ارتباط برای کمک طراحیشده و نه آسیب زدن. هدف آن حلکردن است نه راندن و طردکردن. مقایسه کردن نهتنها چیزی را حل نمیکند، بلکه با این کار شما رسماً به همسرتان حمله کرده و لذتِ داشتن یک ارتباط سالم و بانشاط را از خود و همسرتان دریغ میکنید. از تهدیدکردن همسرتان بپرهیزید. تهدید اساساً این پیام را منتقل میکند: تو بدی و من میخواهم تو را مجازات کنم. «اگر به خانه مادرت رفتی، انتظار نداشته باش وقتی برگشتی اینجا باشم… حالا هرطور دوست داری با خانواده من رفتار کن، نوبت منم میرسه.» پیام «تو بدی» بهاندازه کافی دردناک هست، اما آسیب رساندن با قصد قبلی، برای رابطه شما بینهایت ویرانکننده است. احساسات خود را به شکلی مؤثر بیان کنید. وقتی احساسات خود را شرح میدهید، برای تفهیم بهتر آنها از کلمات واضح و روشن استفاده کنید. «دلم گرفته، میخواهم گریه کنم… احساس میکنم زودرنج و گوشهگیر شدهام…» توجه کنید که این توصیفات مستقیماً هیجان را شناسایی میکنند. حملهکردن با احساسات یعنی استفاده از عواطف بهعنوان یک سلاح. در چنین شرایطی صدایتان بلند، خشن، تهدیدکننده و آزاردهنده میشود. وقتی ارتباط سالم و بانشاط برقرار میکنید، صدای خود را تا حدی که میتوانید به بلندی آهنگ عادی کلام نزدیک کنید. در نتیجه، همسرتان میتواند صدای احساس شما را بشنود، بدون آنکه احساس یک بازنده را در این ارتباط داشته باشد. از زبان بدنتان برای بیان بهتر احساسات خود استفاده کنید. بدن شما نشان میدهدکه تا چه اندازه خواهان برقراری ارتباط هستید. وقتی ابروهایتان به هم گره خورده است، یا از گوشه چشم نگاه میکنید، یا روی خود را با تردید و تنفر برگرداندهاید، بدن شما با صدای بلند و بهوضوح اعلام میکندکه تمایلی به یک گفتوگو و ارتباط سازنده و سالم ندارید. وقتی دستبهسینه هستید یا یک طرفه نشستهاید یا انگشت اتهام را بهسوی طرف مقابل نشانه رفتهاید، باز هم راه ارتباط را سد کردهاید. اگر میخواهید بدنتان به ارتباط جواب مثبت بدهد، توی چشم همسرتان نگاه کنید، هنگام گوش کردن سر تکان دهید و صورت خود را شل و آرام نگه دارید. از پیامهای کامـــل، واضح و روشن استفاده کنید. پیامهای کامل از مشاهدات، افکار، احساسات و نیازها یا خواستهها تشکیل شدهاند. مشاهدات یعنی بیان امور واقع که خنثی و عاری از قضاوت یا نتیجهگیری هستند. «دیروز از ساعت ۱۰:۰۰ تا ۳:۳۰ یکریز باران بارید… کلاسهای دانشگاه از فردا شروع میشود… امشب قبل از رفتن میفهمم علی چه لباسی پوشیده است.» افکار عبارتاند از عقاید، نظرات، نظریهها و تفسیرهای شما از یک موقعیت. افکار نه همچون حقایق مطلق، بلکه بهعنوان فرضیههای شخصی یا ادراکات شما از موقعیت بیان میشوند. «به عقیده من… در این فکر بودم که اگر… فکر میکنم که… نگران بودم از اینکه… از دید من…» جمله «زیادی کار میکنی» روش خوبی برای بیان افکار در یک پیام کامل نیست. این جمله نظر شما را تبدیل به یک حقیقت مطلق میکند. «احساس میکنم از اعتدال خارج شدهای؛ به نظرم نباید وقت بیشتری را در خانه بگذرانی.» در اینجا گوینده مسئولیت نظر خود را برعهده میگیرد و سعی نمیکند از آن یک حکم قطعی و وحی مُنزَل بسازد. بخش مربوط به احساسات در یک پیام کامل، اغلب میتواند به مهمترین مؤلفه تبدیل شود، بویژه میان خیلی نزدیک و صمیمی. احساسات سرزنش نمیکنند؛ آنها صرفاً وصف حالت هیجانی شما هستند. بخش چهارم از یک پیام کامل، بیان نیازهاست. هیچکس نمیتواند بداند شما چه میخواهید، مگر اینکه آنها را بیان کنید. حتی نزدیکترین کسان شما هم هرچقدر هم که شما را دوست داشته باشند، نمیتوانند فکرتان را بخوانند. نمونههایی از بیان نیازها یا خواستهها عبارتاند از «حالم خیلی بد است، میشود لطفاً به بچه برسی؟… نیاز به استراحت دارم. بیا ناهار بخوریم… اجازه بده یک ساعت تنها باشم تا خستگی کار را از تنم بیرون کنم.» گفتوگوهای مهم با همسرتان همیشه باید به شکل یک پیام کامل باشند که مشاهدات، عقاید، احساسات و خواستههای شما را بهروشنی از هم جدا میکنند. حذف هر یک از این مؤلفهها یک «پیام ناقص» منتقل میکند. بهتر است هنگام عصبانیت با همسرتان گفتوگو نکنید. وقتی عصبانی هستید با اعلام عصبانیت خود به همسرتان از او بخواهید که زمان گفتوگو و ارتباط خود را با یکدیگر به زمانی غیر از آن موکول کنید. در یک ارتباط سالم و سازنده، حتماً دو سوی تعامل باید در حالت تعادل باشند تا نتایج بهتری عایدشان شود؛ عصبانیت وضعیتی ایجاد میکند که نهتنها شما، بلکه همسرتان نیز در آن آسیب خواهد دید. و در آخر، فراموش نکنید که؛ زندگی شکستنی است، پس با احتیاط حملش کنید. منبع: sepidehdanaei.net
|
راه های درست بحث کردن با همسر! | ||||||||||
مجموعه: کوچه پس کوچه های تفاهم یک ازدواج موفق نیازمند کار و تلاش است و ناچارا جر و بحثهایی با همسرتان خواهید داشت. جر و بحث بخشی طبیعی از هر رابطهای است، اینکه چطور با همسرتان بحث کنید میتواند تعیین کند رابطهتان دوام خواهد داشت یا در دراز مدت به جدایی خواهد انجامید. درست بحث کردن به شما و همسرتان کمک میکند مشکلاتتان را راحتتر حل کنید و به عنوان یک زوج، رشد کرده و کاملتر شوید. برای گفتگوهایتان برنامه ریزی کنید دکتر بتی فیلیپس، روانشناس بالینی و درمانگر در کتابش به نام «چطور هم بحث کنیم و هم رابطهمان را حفظ کنیم» مینویسد: شما باید سعی کنید زمانی را برای بحث و گفتگو با همسرتان پیرامون مشکلی که دارید تعیین کنید، زمانی که هر دوی شما وقت داشته باشید تا بنشینید و در خلوت خودتان، در مورد مسائلتان حرف بزنید. قبل از اینکه پای بحث با همسرتان بنشینید، راه حلها را بررسی کنید به این فکر کنید که دوست دارید چه اتفاقی بیفتد و تصمیم بگیرید چه نتیجهای مطلوب شماست. به راه حلهای گوناگون فکر کنید، ابتکار به خرج بدهید، جوانب را بررسی کنید و مشخص کنید کدام راه حل، برایتان قابل قبول است. خوب به حرفهای همسرتان گوش دهید وقتی همسرتان نظرش را میگوید، اجازه دهید کاملا حرفش را بزند و کلامش را قطع نکنید. واقعا و با تمام توجه به حرفهایش گوش بسپارید. خیلی از روانشاسان عقیده دارند، بسیاری از افراد واقعا به حرفهای همسرشان گوش نمیدهند و درک نمیکنند او دربارهی چه چیزی حرف میزند. بلکه بیشتر مشغول تدوین یک واکنش به حرفهای همسرشان هستند. بعد از اینکه همسرتان احساسات و افکارش را کاملا بیان کرد و نگرانیها و دل مشغولیهایش را برایتان روشن کرد، گفتههای او را با کلمات خودتان خلاصه و بازگو کنید تا خودتان هم مطمئن شوید او چه منظوری دارد و چه گفته است. افکار، احساسات و نیازهایتان را ابراز کنید وقتی احساسات خود را بیان میکنید به جای اینکه جملات خود را با «تو» شروع کنید، آنها را با «من» آغاز کنید؛ یعنی در مورد احساسات خودتان حرف بزنید. معمولا جملاتی که با تو شروع میشوند ممکن است این احساس را به همسرتان بدهند که دارید او را سرزنش میکنید در حالیکه جملاتی که با من شروع میشوند، به همسرتان این امکان را میدهند که بفهمد و درک کند شما در مورد مشکل پیش آمده چه حسی دارید. مثلا اگر دلگیر هستید چون احساس میکنید همسرتان به شما توجه ندارد، نگویید: تو هرگز به من توجه نمیکنی؛ این جمله سرزنشبار و اتهام آمیز است. در عوض بگویید: تو نسبت به خواستههای من واکنشی نشان نمیدهی و برای همین من احساس میکنم نادیده گرفته میشوم. اگر با کلامت به من نشان بدهی حرفهایم را شنیدهای یا خواستهام را درک کردهای، از تو ممنون خواهم بود. یادتان نرود که روی موضوع مورد بحثتان متمرکز بمانید و از اصل موضوع منحرف نشوید و با به یاد آوردن گذشته، بحث جدید و بیربطی را پیش نکشید. مشکل را حل کنید راه حلهای گوناگون را ارائه دهید و فکرهایتان را روی هم بریزید. سعی کنید ذهنتان را باز نگه دارید و به طور اتوماتیک نظرات و پیشنهادهای همسرتان را رد نکنید. هر کدام از شما ممکن است نیاز به مدارا و سازش داشته باشد تا بتوانید به یک راه حل قابل قبول در مورد مسئلهتان برسید.
راه حلتان را ارزیابی کنید با هم قرار دیگری بگذارید تا راه حل بکار گرفته شده را بسنجید و تاثیرات آن را ارزیابی کنید. اگر دیدید راه حل بکار گرفته شده، جواب نمیدهد و آنطوری که پیش بینی کرده بودید کارآمد نیست، در همین جلسهی بررسی، راه دیگری پیدا کنید که ایردهای راه حل اول در آن برطرفشده باشد. نکته اگر احساسات و هیجاناتتان حین جر و بحث، شدید شد و احساس کردید کنترل خوبی ندارید، بحث را متوقف کنید. بهتر است حداقل ۲۴ ساعت دیگر، جلسهی دیگری برای ادامهی بحثتان در نظر بگیرید. ضمنا زمان بحث را قبل از خواب یا قبل از رفتن به محل کار، نگذارید. این را هم فراموش نکنید که بد خطاب کردن، تهمت زدن و یا تهدید کردن باعث میشود فرد مقابلتان موضع دفاعی بگیرد و بحثتان بینتیجه و حتی اختلاف برانگیزتر بشود. منبع: bartarinha.ir
|
راه های درست بحث کردن با همسر! | ||||||||||
مجموعه: کوچه پس کوچه های تفاهم یک ازدواج موفق نیازمند کار و تلاش است و ناچارا جر و بحثهایی با همسرتان خواهید داشت. جر و بحث بخشی طبیعی از هر رابطهای است، اینکه چطور با همسرتان بحث کنید میتواند تعیین کند رابطهتان دوام خواهد داشت یا در دراز مدت به جدایی خواهد انجامید. درست بحث کردن به شما و همسرتان کمک میکند مشکلاتتان را راحتتر حل کنید و به عنوان یک زوج، رشد کرده و کاملتر شوید. برای گفتگوهایتان برنامه ریزی کنید دکتر بتی فیلیپس، روانشناس بالینی و درمانگر در کتابش به نام «چطور هم بحث کنیم و هم رابطهمان را حفظ کنیم» مینویسد: شما باید سعی کنید زمانی را برای بحث و گفتگو با همسرتان پیرامون مشکلی که دارید تعیین کنید، زمانی که هر دوی شما وقت داشته باشید تا بنشینید و در خلوت خودتان، در مورد مسائلتان حرف بزنید. قبل از اینکه پای بحث با همسرتان بنشینید، راه حلها را بررسی کنید به این فکر کنید که دوست دارید چه اتفاقی بیفتد و تصمیم بگیرید چه نتیجهای مطلوب شماست. به راه حلهای گوناگون فکر کنید، ابتکار به خرج بدهید، جوانب را بررسی کنید و مشخص کنید کدام راه حل، برایتان قابل قبول است. خوب به حرفهای همسرتان گوش دهید وقتی همسرتان نظرش را میگوید، اجازه دهید کاملا حرفش را بزند و کلامش را قطع نکنید. واقعا و با تمام توجه به حرفهایش گوش بسپارید. خیلی از روانشاسان عقیده دارند، بسیاری از افراد واقعا به حرفهای همسرشان گوش نمیدهند و درک نمیکنند او دربارهی چه چیزی حرف میزند. بلکه بیشتر مشغول تدوین یک واکنش به حرفهای همسرشان هستند. بعد از اینکه همسرتان احساسات و افکارش را کاملا بیان کرد و نگرانیها و دل مشغولیهایش را برایتان روشن کرد، گفتههای او را با کلمات خودتان خلاصه و بازگو کنید تا خودتان هم مطمئن شوید او چه منظوری دارد و چه گفته است. افکار، احساسات و نیازهایتان را ابراز کنید وقتی احساسات خود را بیان میکنید به جای اینکه جملات خود را با «تو» شروع کنید، آنها را با «من» آغاز کنید؛ یعنی در مورد احساسات خودتان حرف بزنید. معمولا جملاتی که با تو شروع میشوند ممکن است این احساس را به همسرتان بدهند که دارید او را سرزنش میکنید در حالیکه جملاتی که با من شروع میشوند، به همسرتان این امکان را میدهند که بفهمد و درک کند شما در مورد مشکل پیش آمده چه حسی دارید. مثلا اگر دلگیر هستید چون احساس میکنید همسرتان به شما توجه ندارد، نگویید: تو هرگز به من توجه نمیکنی؛ این جمله سرزنشبار و اتهام آمیز است. در عوض بگویید: تو نسبت به خواستههای من واکنشی نشان نمیدهی و برای همین من احساس میکنم نادیده گرفته میشوم. اگر با کلامت به من نشان بدهی حرفهایم را شنیدهای یا خواستهام را درک کردهای، از تو ممنون خواهم بود. یادتان نرود که روی موضوع مورد بحثتان متمرکز بمانید و از اصل موضوع منحرف نشوید و با به یاد آوردن گذشته، بحث جدید و بیربطی را پیش نکشید. مشکل را حل کنید راه حلهای گوناگون را ارائه دهید و فکرهایتان را روی هم بریزید. سعی کنید ذهنتان را باز نگه دارید و به طور اتوماتیک نظرات و پیشنهادهای همسرتان را رد نکنید. هر کدام از شما ممکن است نیاز به مدارا و سازش داشته باشد تا بتوانید به یک راه حل قابل قبول در مورد مسئلهتان برسید.
راه حلتان را ارزیابی کنید با هم قرار دیگری بگذارید تا راه حل بکار گرفته شده را بسنجید و تاثیرات آن را ارزیابی کنید. اگر دیدید راه حل بکار گرفته شده، جواب نمیدهد و آنطوری که پیش بینی کرده بودید کارآمد نیست، در همین جلسهی بررسی، راه دیگری پیدا کنید که ایردهای راه حل اول در آن برطرفشده باشد. نکته اگر احساسات و هیجاناتتان حین جر و بحث، شدید شد و احساس کردید کنترل خوبی ندارید، بحث را متوقف کنید. بهتر است حداقل ۲۴ ساعت دیگر، جلسهی دیگری برای ادامهی بحثتان در نظر بگیرید. ضمنا زمان بحث را قبل از خواب یا قبل از رفتن به محل کار، نگذارید. این را هم فراموش نکنید که بد خطاب کردن، تهمت زدن و یا تهدید کردن باعث میشود فرد مقابلتان موضع دفاعی بگیرد و بحثتان بینتیجه و حتی اختلاف برانگیزتر بشود. منبع: bartarinha.ir
|
خانه نوستالژیک «شیخ الاسلام» | ||||||||||||||
مجموعه: مکانهای تاریخی ایران شاید دیدن خانه ای دلباز و قدیمی با تزئینات خاص بتواند شما را به دنیایی ببرد که از زندگی کنونی و ماشینی امروزی ما حسابی دور است و حالتان را حسابی خوب کند.جایی که شما را برای لحظه ای جای صاحب خانه قدیمی قرار دهد و شما را در لذتی وصف ناشدنی غرق کند. مخصوصا اگر آنجا بتوانید انواع صنایع دستی سرزمین ایران را هم ببینید که دیگر چه بهتر.
در سالهای قبل از انقلاب به دلیل جلوگیری از تخریب و انهدام بنا، این ساختمان در اختیار وزارت فرهنگ و هنر وقت قرار گرفت.در سال 1365 این خانه مورد بمباران قرار گرفت و قسمت جنوب شرقی آن آسیب های جدی دید که عملیات بازسازی و مرمت آن به سرعت انجام گرفت.
منزل شیخ الاسلام به سبک خانه های قدیمی زنجان و با مصالح سنگ ، آجر و ملاط در یک طبقه کار شده است.ورودی در ضلع غربی و اتاقها برگرد حیاطی مشجر واقع گردیده اند.تالار اصلی در ضلع شمالی بنا با تزئینات گچبری و سقف لمبه کاری شده خود نمائی می کند. در ضلع جنوبی حیاط تالاری موجود است که متاسفانه در حال حاضر بصورت انباری مورد استفاده قرار گرفته است. این تالار نیز دارای گچبری بسیار زیبا با نقوش گیاهی و حیوانی و مقرنس بنا بصورت مسطح با تیرهای چوبی و پوشش ملاط کاه گل بوده که در سالهای اخیر با پوششی از آسفالت ایزولاسیون شده است . این خانه زیبا شامل دو بخش اندرونی و بیرونی است. بنای بخش جنوبی این خانه که مهمترین بخش آن به شمار می رود، دارای یک ایوان بزرگ با تزئینات مقرنس کاری و نقاشی گل و بوته در سقف و همچنین دو ستون بزرگ و یک حوض زیبا در مرکز ایوان است.ایوان این بخش از تزئینات مقرنس کاری منحصر به فردی برخوردار است. در این ایوان 2 عدد پنجره مشبک چوبی بسیار زیبا با شیشه های رنگی و دیوارهائی که با نقاشی و گچبری تزئین شده اند به زیبائی خانه می افزایند. اتاق کوچکی که در عقب این ایوان وجود دارد با مجموعه ای از هنر گچبری و مقرنس کاری یکی دیگر از قسمت های بسیار جالب خانه می باشد. سایر بخش های این خانه نیز دارای پنجره های مشبک و گره چینی است.
|
پل معلق بابلسر |
مجموعه: مکانهای تاریخی ایران پل معلق بابلسر مربوط به دوره پهلوی اول است و در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۶۷۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل فلزی بابلسر، در سال ۱۳۱۳ ، قبل از جنگ جهانی دوم توسط مهندسین و متخصصین آلمانی و سوئدی بر روی بابلرود احداث شد و از مهمترین آثار باستانی و از جاذبه های شهر می باشد که بر زیبایی بابلرود می افزاید. این پل اولین پل ماشین رو می باشد که قسمت شرقی و غربی بابلسر را بهم پیوند می دهد و راه ارتباطی بابلسر ، فریدونکنار و در مسیر شاهراه شرقی _ غربی استان می باشد و بسیار پرتردد است. طول آن ۸۰ متر ، عرض آن ۸ متر و ارتفاع آن ۱۶ متر می باشد.این پل به نوعی نماد شهر بابلسر محسوب می شود. |